Selalu orang kata, kawan masa senang beribu, kawan masa susah, boleh dibilang dengan jari.


Aku selalu tengok gelagat kekawan aku. Ada masalah dengan kawan, itu masalah biasa. lebih-lebih lagi perempuan kan. But, apa yang boleh aku tengok, Allah ada sediakan seseorang untuk bantu kita.

Contoh :

Kau perlukan pertolongan. Kau mintak tolong kawan. Tapi, kawan tu taknak tolong. Sombong. Kau sendiri tak tahu sebab apa. Padahal kau dah kamcing dengan dia. Dengan kuasa Allah, tetiba datang pulak seorang lagi teman yang kau tak beberapa kenal/rapat, sudi tolong kau. Kau nampak tak permainannya macam mana? Daripada itu, kau nilai sendiri berapa markah untuk kawan yang taknak tolong kau tu.

Itu permainan Allah. Lihat bagaimana DIA nak tunjukkan sifat sebenar kawan kita tu. Jadi, janganlah mudah putus asa. Kalau boleh, cuba berdiri sendiri. Bukan ke itu lebih baik? Campak mana-mana pun, kau masih boleh survive.

Aku bersyukur sebab parents aku dah didik aku berdiri sendiri lagi kecik. Memandangkan aku anak tunggal, aku dah biasa bersendiri. Kekadang aku selamba jeh makan sendiri kat kafe. Sampai kawan aku pun pelik. Eh, takdelah. Mana ada pelik. Bagi aku, itu normal. Tak tahu pulak tentang korang. :)

Bagi aku,

Rakan, Kawan, Teman dan Sahabat punyai definisi yang berbeza. Korang? 


Sekian entry merapu dari syazberry! 

^___^